Het perfecte cadeau voor een helikoptermama zoals ik

Ik ben een helikoptermama. Punt. Wat is dat nu precies zo’n helikoptermama? Jonge moeder Eva De Geyter schreef er een boek over “Help, ik ben een helikoptermama”. Ze beschrijft het als volgt: “Een mama die net als een bewakingshelikopter boven haar kinderen cirkelt. Een mama die alles in de gaten houdt, alle obstakels uit de weg ruimt en alles perfect wil laten lopen.” En ja ik herken mezelf er toch in, slik…

Thuis bij een helikoptermama van 3

Kijk, thuis valt dat allemaal nog goed mee. Na drie kinderen ken ik de gevaren van mijn huis, heb ik de meeste kamers child-proof gemaakt en is de tuin op kindermaat aangelegd. Dit was natuurlijk met trial and error want mijn kroost is nogal van het ondernemende type. Blauwe plekken, modderhandjes en gebroken bloempotten zijn mij niet vreemd. Maar daar we nog volop in de verbouwingsfase zitten, zijn vuile handjes op de muur op zich geen probleem. Een schrammetje hier en daar lig ik niet meer van wakker en die nieuwe sofa daar wachten we nog een jaar of 10 mee.

Loslaten op stap

Wat ik het moeilijkst vind is op stap gaan met de kinderen en loslaten. Het speelplein, het bos, bij familie, op een feest,… overal zie ik gevaar en begint de stress al op te komen voor we er aankomen. De glijbaan vind ik beangstigend (ze zou er maar eens moeten afvallen!), het bos waar ze zo makkelijk kunnen verdwalen, hopelijk breken ze niks bij familie en is die tuin wel voldoende afgesloten op het feest? Dit zijn allemaal heel concrete gedachten die ik de laatste maanden zeker had. S. heeft het mij al enkele keren gezegd; laat toch eens los, er gaat echt niks gebeuren…. maar ik kan het niet. Op een feest zal ik continu de kinderen in de gaten houden, gaan ze buiten dan kom ik zeker om de 5 minuten checken. Zitten en genieten, dat zit er niet in. Dan ben ik daar de enige die continu van haar stoel springt, geen enkele conversatie deftig kan volgen en na een uur nog dezelfde cava in de hand heeft. Dus ja, ik moet leren loslaten zegt S. Ze zullen heus niet weglopen, uit een boom vallen of een been breken. Alhoewel….denk ik dan.

Moederdagcadeau: kindvriendelijk restaurant

Voor Moederdag bedacht S. dit… we gaan met zijn allen op restaurant. Hij ging zelf uitkiezen en reserveren. Ik moest mij van niks aantrekken. Kindvriendelijk liefst… jaja kindvriendelijk. Na wel 20 telefoontjes had hij een tafeltje kunnen reserveren in een grill-restaurant waar ze speciale aandacht hebben voor kinderen. Chez Koen in Wervik werd het dus. “Je zult zien, de kinderen zullen kunnen spelen en wij gaan kunnen genieten!”

Met een klein hartje en doemscenario’s in het hoofd ben ik mijn gezin gevolgd. Ons tafeltje stond in het uiterste hoekje van het restaurant. Ik werd in een hoek geplaatst en kon dus niet zomaar opspringen (zal wel met voorbedachte rade geweest zijn), de tuin bevond zich helemaal aan de andere kant van het restaurant en ik had GEEN zicht op de tuin, de speelkamer bevond zich een trede of 5 lager en er was volk, veel volk. Ik moet u er waarschijnlijk niet op wijzen dat mijn gedachten meteen alle kanten opgingen en mijn stressniveau al begon te stijgen.

Maar beetje bij beetje ontdooide ik. De kinderen kregen een eigen menu met kindercocktail en chipjes, ribbetjes met frietjes waar snoepjes (!) op vastgeprikt zaten en een ijsje uit een potje (godzijdank!). Ze ravotten buiten (ik was al op voorhand eens gaan checken of de tuin wel afgesloten was…) zonder kleerscheuren. Ondanks dat Zoë eens van schommel viel met een moddergezichtje als gevolg, panikeerde ik niet. Ik moedigde haar zelfs aan om terug naar buiten te gaan. Die trap naar de speelkamer bleek helemaal geen probleem en het ouder koppeltje naast ons vond onze bende wel gezellig. De obers hadden engelen geduld, toen de kinderen niet konden kiezen en vonden het helemaal niet erg om hen te zien weg en weer rennen.  Eindelijk kon ik eens genieten van een glaasje koude cava, het gezelschap van S. en het lekkere eten zonder al het gestress. Alleen maar hartjes voor kindvriendelijke restaurants!

IMG_4458IMG_4463IMG_4466IMG_4460IMG_4461IMG_4470IMG_4459IMG_4478

 

Ik zal wel nog altijd eens stressen en warme cava drinken, maar ik hoop in de toekomst toch eens wat meer te genieten en de kinderen kind laten zijn. Ze zullen heus niet weglopen, in die boom klimmen of hun been breken… dat ondervond ik op Moederdag en dat was een cadeau dat ik écht eens nodig had.

 

Zijn jullie ook helikopter-ouders? Of kunnen jullie veel beter loslaten dan ik? Gaan jullie soms met de kinderen uit eten? Misschien kennen jullie nog leuke adresjes? Ik hoor het graag!

Babs

 

img_0706

Deze blog werd niet gesponsord.

Bron: GVA 2/5/13 Ben jij een helikoptermama?

Advertenties

4 gedachtes over “Het perfecte cadeau voor een helikoptermama zoals ik

  1. Liese zegt:

    Wij verdelen de vleugels van de heli een beetje. Of we spreken af wie voor wie kijkt. Maar idd resto’s met trappen daar ben ik ook niet op mijn gemak.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s