We hebben iets te vieren!

Op uitgerekend de warmste dag van het jaar hadden en wij iets te vieren. Dat daar een etentje bij hoorde spreekt voor zich. Een ijsje was wellicht genoeg geweest bij deze temperaturen, maar we gingen toch voor iets culinairder. Dat het al iets meer mag zijn als je maar liefst 3! zaken te vieren hebt spreekt voor zich.

Inderdaad 3 keer klinken! We klinken op de liefde, op het werk en op een nieuwe uitdaging.

De liefde

Die liefde die begon op 22/6/2010. Inderdaad we zijn 7 jaar een koppel. 7 jaar…gekend als het kanteljaar, het jaar dat de toekomst uitwijst, het jaar van de magere en vette koeien. Dat wordt alvast spannend het komende jaar!

Ja het is al 7 jaar geleden dat hij te laat kwam op ons eerste afspraakje. Een internetdate voor er nog maar sprake was van Tinder. Eeuwige vrijgezel spreekt af met single mama. Klinkt als een gevaarlijke combinatie, wat zal daar van komen? We wisten zelf niet wat we moesten verwachten. Maar het klikte. Dat we de tijd uit het oog verloren op ons eerste afspraakje, honderduit bleven praten, dezelfde muzieksmaak deelden en allebei praktisch opgroeiden in de Chiro zal er vast iets mee te maken hebben. En omdat de eeuwige vrijgezel dan nog eens mijn één- jarig zoontje  meteen in zijn hart sloot, kon ik niet anders of denken: zou het…?

2 maal verhuizen, een heuse verbouwing (waar we nog middenin zitten) en 2 kinderen later… Ongelooflijk wat er allemaal veranderde de afgelopen jaren. Nooit gedacht dat ik de liefde zou volgen en ergens op de boerenbuiten mijn leven zou heropbouwen. Twee koppige, ongeduldige steenbokken die samenhokken en nog eens samen 3 kinderen opvoeden, kan al eens voor vuurwerk zorgen. Maar vuurwerk kan ook mooi zijn, we gaan tenslotte vooruit. Dat vuurwerk zorgde ervoor dat we een heuse medische mallemolen overleefden, een mallemolen die ons uiteindelijk twee fantastische kinderen schonk. Vuurwerk om de zorgen rond de premature geboorte van Vic te kunnen dragen en om elke dag te kunnen blijven winnen van de ijzersterke willetjes van onze kroost.  Elke uitdaging die we tot een goed einde brachten en elk obstakel die we uit de weg konden gaan heeft ons geleid tot waar we nu staan. Misschien wat grijzer, dikker en vermoeider dan 7 jaar geleden, maar nooit te moe voor het “slaapwel-ik zie je graag-zoen” ritueel.

Processed with VSCO with hb1 preset

Werk

Het was een uitdaging van de laatste weken die plots de kop opstak. Alhoewel plots is misschien niet het juiste woord. Zeg je fusie, dan denk je meteen aan reorganisaties. Een woord dat vaak gepaard gaat met paniek, twijfel en slapeloze nachten. Voor mij was het niet anders. Ook al zagen we het wat aankomen, het moment dat het woord daadwerkelijk wordt uitgesproken blijft toch een donderslag bij heldere hemel. Dat ik mijn werk op Intensieve Zorgen graag doe, staat als een paal boven water en de gedachte dat ik misschien dit ging moeten opgeven voor een andere dienst gaf me toch wat kopzorgen. Reorganisatie op het werk heeft ook impact op mijn gezin, zou ik alles nog kunnen combineren? Misschien moet de co-ouderschapsregeling aangepast worden of zou ik op zoek moeten gaan naar meer voor- of naschoolse opvang. En wat met het huishouden, zou ik het nog wel rond krijgen? Dat een vrouw veel piekert, daar zijn we het allemaal over eens maar de laatste twee weken, waren toch een pak intenser.

Tot ik enkele dagen geleden het verlossende telefoontje kreeg… Ik kon op Intensieve Zorgen blijven en de impact op mijn gezin zou minimaal zijn. Dankzij enkele compromissen kon ik weer opgelucht ademhalen.

Nieuwe uitdagingen

Zowel S. als ik namen in januari een beslissing. Een persoonlijke uitdaging voor beiden, iets waar we al lang van droomden maar door tijdsgebrek of te weinig lef niet aan toe kwamen.

Ik begon met deze blog, eerste wat onzeker, ondertussen vol passie en met veel overtuiging. De afgelopen tijd, ging alles zo hard en dat had ik nooit durven dromen. Ik krijg dagelijks fijne reacties, ontmoet inspirerende mensen, kom op plaatsen waar ik anders nooit zou komen en mag schrijven voor het top magazine maison slash. Aan inspiratie en goesting heb ik nog steeds geen gebrek en ik kijk al uit naar wat me de 6 komende maanden (en hopelijk nog veel langer) zal brengen.

S. volgde avondles, namelijk een cursus bedrijfsbeheer om eindelijk die droom van zelfstandige worden waar te maken. Maar jammer genoeg verliep niet alles van een leien dakje. Door een gebroken enkel en de bijkomende operatie, miste hij een aantal lessen, de drukte van een groot gezin in combinatie met studeren gaf ook vaak stress. Maar de computerproblemen net voor het indienen van zijn eindproef was toch de druppel. Als een echt team zijn we er toen ingevlogen en gelukkig is dat werkje uiteindelijk toch in de handen van de leerkracht geraakt. En geslaagd! Nu kan hij eindelijk verbouwen en er nog een centje aan bijverdienen ook.

Romantic Diner

Dat we deze week iets te vieren hadden is zeker. Na hectische tijden van stress, twijfel en veel te weinig slaap konden we wel wat “romantic-time” gebruiken. Omdat het al eens iets meer mag zijn voor dergelijke gelegenheden, reserveerden we een tafeltje bij restaurant QV in Tielt. We werden bediend door een jong gedreven koppeltje die ons een heerlijk menu voorschotelden. De passie en enthousiasme voor hun werk was heel goed voelbaar.  We genoten met volle teugen, want het was al enkele jaren geleden dat we een diner date hadden . Eens niet zelf koken, geen afwas, geen volle bekers die omvallen op tafel en geen jengelende kinderen. Neen, het werd rust, een goed gesprek, heerlijk eten en elkaars gezelschap.

 

We weten allemaal dat we dit misschien eens meer zouden moeten doen, maar we zijn vaak te druk of vinden het te duur. Wij ook. Uitvluchten zoals te moe, geen babysit, een friet is ook goed en sorry andere plannen zijn hier vaak uitgesproken. Misschien is dit het moment om te beginnen met genieten van voetjes onder tafel schuiven, lekker eten en een goed gesprek. Ook zonder dat we iets te vieren hebben.

 

 

Hadden jullie onlangs iets te vieren? Hoe vierden jullie dan het goede nieuws? Gaan jullie vaak met zijn tweetjes uiteten? Of moeten jullie net als wij daar dringend eens tijd van maken?

Babs

img_0706

 

Advertenties

2 gedachtes over “We hebben iets te vieren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s